Voyage hors du temps en Corée du Nord

20 10 2009

Ryugyong_memorialPar Arnaud de la Grange, envoyé spécial à Pyongyang, (Le Figaro 20/10/2009)

Parcourir la campagne nord-coréenne, c’est un peu se promener dans un tableau de Poussin, où la paysannerie du XVIIe siècle s’affaire paisiblement à récolter le blé ou le raisin. Sur le vert tendre des rizières ou le brun grillé des champs de maïs passent des silhouettes de femmes portant sur le dos des sortes de hottes formées d’un cadre de bois triangulaire, que, même à Pyongyang, l’on vous montre dans les musées. En 2009, dans ce bout d’Asie de l’Est communiste, on repique le riz à la main, la bête de travail est un luxe, le tracteur un rêve. Dans les provinces traversées lors de deux incursions vers l’Ouest et le Sud, toutefois, les champs sont bien entretenus et les villages en apparence guère plus misérables que dans bien des pays de la région.

La règle de ce voyage dans le pays le plus fermé de la planète – se fondre dans le paysage comme l’un des rares touristes le visitant – impose bien sûr une vision singulièrement tronquée d’une Corée du Nord où la propagande est érigée au rang de discipline artistique. On ne voit que ce que l’on vous montre, et ce que l’on peut glaner dans les interstices. Pyongyang, cette fois, donne plutôt l’impression d’un voyage à Sofia ou à Minsk dans les années 1950. Les bâtiments, le tramway, les boutiques en sous-sol des immeubles, tout sent les grandes heures de l’économie planifiée. Pour autant, ce n’est pas cette image caricaturale d’une ville où des hordes de citadins efflanqués et déprimés hantent de grises rues. Au contraire, il se dégage de la «ville des saules» une étonnante impression de calme, avec un air dont les rares voitures ne suffisent à altérer la pureté, de vastes avenues arborées et des rues où les seules agressions publicitaires sont les fresques à la gloire du régime. On y croise des cadres en costume, des femmes à la rassurante et universelle coquetterie, des couples qui flirtent dans les parcs ou le long des rives du fleuve Taedong. Bien sûr, Pyongyang est une vitrine, et les carreaux sont plus sales dans les bourgades de province, voire dans les rues excentrées de la capitale. Et il y a aussi ces longues files de citadins fatigués attendant des bus asthéniques, ces vieilles dames courbées sous le poids d’un sac de toile contenant tous leurs trésors…

…La Chine, avec qui se font plus des trois quarts du commerce, reste bien le poumon du pays. C’est pour cela qu’il y a dix jours, le «Cher Leader» est venu lui-même à l’aéroport accueillir le premier ministre chinois, Wen Jiabao, avant de tenir en sa présence des propos plus conciliants sur le nucléaire. Les Chinois avaient été passablement irrités des dernières frasques atomiques d’un protégé, qui risquaient de leur faire perdre la face. Sous peine de voir la perfusion chinoise s’étrangler, Kim Jong-il devait donner des gages. D’autant que l’hiver approche, avec de cruels besoins en pétrole ou nourriture. Régi depuis quinze ans par des cycles de tensions suivis de laborieuses tractations, le grand jeu diplomatique autour de la Corée du Nord est aussi une affaire de saisons.

See the full text of this article here…

See more photos by Arnaud De La Grange here…


The Paradox of North Korea

10 10 2009

Pyongyang_Ryugyong HTL John Sudworth (BBC News, 7 October 2009)

…The BBC’s attempts to record sound and pictures in the streets of Pyongyang are met with a stiff response. Our camera and tapes were temporarily seized by government minders.

We do, however, catch glimpses of daily life, at least of that led by the privileged citizens of Pyongyang. On the face of it, given North Korea’s broken command economy and the added burden of international sanctions, the country’s capital looks in pretty good shape.

The Ryugyong Hotel, an unfinished 105-storey hulk that has long loomed large on the Pyongyang skyline as a symbol of failure, is finally beginning to resemble its original conception. The giant, creaking, pyramid structure is being made sound and then clad in glass.

Some of the city’s foreign residents suggest that there are more cars on the street lately, although the majority of citizens travel on foot or on bike, making their way to and from work in the autumn sunshine. A campaign to boost productivity is under way; repairs are being made and many more of the buildings are being given a lick of paint.

But the makeover masks a grim underlying reality. Just a few miles out of the capital the traffic almost disappears and the main highway south turns into what is, in effect, one of the world’s widest bicycle lanes. From time to time we pass a broken-down army Jeep, bonnet up, with soldiers peering into the engine. A collapsed bridge on the main highway forces our bus driver to make a detour through countryside, and into another century.

There is precious little mechanisation, the crops are being harvested by hand with the maize loaded on to waiting oxen carts, and the poverty is everywhere. This year the country is once again predicted to face big food shortfalls. North Korea prefers to show the few tourists, and the even fewer journalists given permission to come, an altogether different image…

…Back in Pyongyang we say goodbye to our minders — educated, friendly people (despite the odd run-in) but also, of course, members of the North Korean elite and strong supporters of the state. It is impossible to know what the average North Korean is really thinking at the moment. They would be unlikely to risk speaking their mind to a visiting BBC reporter, even if we were allowed to get close to them.

Nonetheless, it is fair to say that while the outside world struggles to respond to Pyongyang’s nuclear ambitions, visitors are met with a striking paradox. This may be a deeply authoritarian and impoverished place, but at least some of its citizens appear genuinely proud and defiant. Upon whatever it is based, it is that strand of legitimacy, as much as the physical controls, that has helped make North Korea so resilient for so long.

See video footage and read the full text here…

North Korea’s Kim Jong Il Reasserts Control

8 10 2009

Pyongyang Arirangby Louisa Lim, NPR, 8 October 2009

…Among the elite, the rumors swirl about another display of loyalty: a spectacular fireworks extravaganza held in April that is said to have been orchestrated by Kim Jong Il’s favored successor, his youngest son, 26-year-old Kim Jong Un.

His name is now widely known in North Korea compared with a year ago, but it’s not mentioned in public. During our five days in the country, only one person directly answered a question about the man known as the “Young General.” That was Kim Sun Hee, a state-sponsored artist who has spent six months painstakingly capturing the fireworks display on canvas.

“If the ‘Young General’ Kim Jong Un organized these fireworks, it [captured] all the minds of all the people,” she said, echoing an idea much repeated here — of “single-hearted unity,” melding the minds of the leader, the party and the masses.

These days, his father, Kim Jong Il, is firmly back in control, apparently recovered, though sleeker after his illness. Five days ago, he was seen bear-hugging Chinese Premier Wen Jiabao at a lavish welcoming ceremony at the airport. Some observers, such as Leonid Petrov, a North Korea expert at the University of Sydney, now believe his succession has been put on hold.

“Kim Jong Un has in the past months got great popularity among the younger representatives within the army, within the party, as opposed to the old guard,” says Petrov. “Here, we can see a sort of brewing conflict, which at the moment is not visible, but within the elite they probably detected some signs of interest in reform, change, experimentation. And I think Kim Jong Il decided simply to put it on hold. The family is not interested in any change.”

Moves toward economic liberalization, too, are being rolled back. This spring, North Korea aired its first television commercial ever, for Taedonggang beer. That ad was shown for a few weeks, but it is no longer running.

The authorities also have tightened controls on local markets. Their opening hours have been cut, and efforts are reportedly being made to restrict market trading to older women only, thereby forcing men and younger women to return to state-run work units instead of engaging in market activities.

Petrov says the regime is clamping down on private enterprise, driving it underground. “Back in 2003, Pyongyang looked like one big market. Now, we can see there’s no trade on the streets. Trade and market and commercial activity is deemed to be something ideologically contaminating, something alien to the very nature of socialist society,” he says…

Read the full text of this article and listen to the audio file here…

Read and listen to more stories by Louisa Lim about her recent trip to North Korea:

U.S. Is Main Foe In North Korea’s ‘History’ Lessons (NPR, 16 October 2009)

Facade Of Perfection Slips Occasionally In N. Korea (NPR, 12 October 2009)

Extravagant monuments cannot hide the grim reality of North Korea

8 10 2009

Yanggakdo bridge_2009.10by Richard Lloyd Parry (The Times, 06 October 2009)

As the last fortress of 20th-century totalitarianism, Pyongyang has seen many extravagant firework displays, but nothing as spectacular as the one that illuminated the heavens this spring.

“It was the most beautiful thing I have seen,” said Kim Sun Hee, an artist who has spent the past few months attempting to capture the moment. “The colours were wonderful — the fireworks on the bridge looked like waterfalls of fire.”

But nothing in the display was more remarkable than the identity of the man responsible — the youngest son of the “Dear Leader”. There was no formal announcement but among the Pyongyang elite word has spread that the display was the work of one referred whisperingly to as the “Young General”.

A year ago only a handful of North Koreans had heard of him; now his name is common knowledge: Kim Jong Un, 26, is apparently being groomed to succeed Kim Jong Il in the only hereditary communist dictatorship in history.

North Korea likes to present itself as an unchanging place, a socialist workers’ paradise where the conundrums of good governance have been solved by the supernatural brilliance of Mr Kim and his late father and founder of the country, the “Great Leader”, Kim Il Sung.

However, it is a place of tension and anticipation. Fed on propaganda and lies, North Koreans are usually the last to learn what is happening behind the scenes in their country — but these days, in Pyongyang at least, even they can sense that change is in the air.

Since the fireworks in April the debut of the young Mr Kim appears to have been put on hold after his father’s recovery from a suspected stroke last year.

Even if its leader has won a temporary reprieve, North Korea remains what it has been for 15 years — an anachronism, bankrupt economically, politically and intellectually that, according to conventional theories, should have collapsed years ago under the weight of its own contradictions…

See the full text of the article here…

See more photos by Paul Rogers here…

Seminar on Business Opportunities in North Korea

2 03 2009

picture-025Seminar Ondernemen in Noord Korea
Woensdag 4 maart, 14:00 – 17:30
KVK Den Haag, Randstadzaal
Koningskade 30, 2596 AA Den Haag
Program in English here..

De financiële en de economische situatie zorgt voor nieuwe uitdagingen. Bedrijven moeten snoeien in de kosten en nieuwe afzetmarkten zoeken. Op al deze gebieden liggen er kansen in DPRK. De Democratic People’s Republic of Korea ofwel Noord Korea is één van de laatste landen met een Marxistisch regime en al decennialang één van de meest geïsoleerde landen ter wereld. Buitenlandse ondernemers hadden tot en met de tweede helft van de jaren negentig nauwelijks toegang tot dit land. Geïnspireerd door de economische successen in buurland China, opent Noord Korea langzaam haar deuren voor buitenlandse ondernemers. Om buitenlandse investeringen aan te trekken, richtte het land enkele vrijhandelszones in waarin marktregels gelden. Op 4 maart organiseren het NCH, de Dutch Korean Tradeclub – DKTC samen met de Kamer van Koophandel Den Haag en de sponsor VNC Asia Travel een (Engelstalig) seminar over Ondernemen in Noord Korea om Nederlandse bedrijven in te lichten over de zakelijke mogelijkheden in Noord Korea.

Op dit seminar zal een vertegenwoordiger van de Noord Koreaanse ambassade in Bern, Zwitserland een presentatie geven over de handels- en investeringsmogelijkheden in Noord Korea. Verder zal Paul Tjia van GPI Consultancy (website GIP) ingaan op de mogelijkheden om ICT-werk uit te laten voeren in Noord Korea. Paul Tjia zal tevens informatie verstrekken over de laatste handelsreis die in september jl. plaats vond en de plannen toelichten voor de volgende handelsmissie naar Noord Korea die van 9-16 mei a.s. zal plaatsvinden. Professor Evert Jacobsen, werkzaam bij de Universiteit van Wageningen, zal zijn presentatie wijden aan de mogelijkheden op het gebied van de agrarische sector en dan in het bijzonder over de samenwerking met de Noord Koreaanse overheid m.b.t. de teelt van (poot)aardappelen. De heer Kees van Galen van VNC ASIA TRAVEL (website VNC) zal een presentatie geven over de ontwikkeling van het toerisme naar en in Noord Korea. Egbert Wissink van NovolinQ BV (website NovolinQ) zal in zijn presentatie ingaan op de strategische en economische ontwikkelingsmogelijkheden voor de Nederlandse Industrie in Noord Korea. Het Seminar zal worden voorgezeten door Willem Lobbes, bestuurslid van de Dutch Korean Tradeclub.

Dit seminar is tevens bedoeld als een kick-off voor de geplande handelsmissie van 9-16 mei naar Noord Korea. Tijdens deze reis zal men in staat gesteld worden om diepgaand de concrete zakelijke mogelijkheden te verkennen. Op basis van uw wensen worden afspraken gemaakt met bedrijven en organisaties in Pyongyang. Tevens zal de 12e Pyongyang Spring International Trade Fair bezocht worden. Zie website.


De drempel blijft nog hoog

6 02 2009

kaesong-industrial-parkDoor: Stefanie Vermeulen
Gepubliceerd: maandag 2 februari 2009

See the full text in Dutch here…

See the English translation here…

Afgelopen najaar reisde een Nederlandse handelsdelegatie naar Pyongyang om de outsourcingmogelijkheden op IT-gebied te onderzoeken. Het land ontwikkelt moderne softwaretechnologie, maar het zelf gebruiken doet het nauwelijks.  […]

We zouden er nog vaker tegenaan lopen tijdens de Nederlandse handelsmissie naar Noord-Korea die afgelopen najaar plaatsvond; internationale ondernemers, zowel klein als groot, opereren in anonimiteit met Noord-Korea. Zakendoen met het streng communistische land is omstreden; de Amsterdamse wethouder Lodewijk Asscher riep voor aanvang van de handelsmissie nog op tot een boycot. Handeldrijven doe je niet met een ‘afzichtelijk regime,’ vond hij. Daarop trok de Amsterdamse Kamer van Koophandel, een van de organisatoren, zich terug.

Ondanks de kritiek besloot outsourcingconsultant en mede-organisator van de reis Paul Tjia de reis door te zetten. ‘Wat de mensenrechten of de politieke situatie betreft begrijp ik de kritiek. Maar ik denk ook dat handel een goede rol kan vervullen voor de ontwikkeling van een land. Kijk naar China. Juist door de economische ontwikkelingen is er een middenklasse ontstaan die ook democratische rechten eist.’

Ook Leonid Petrov, hoogleraar Aziatische geschiedenis aan de nationale universiteit van Australië juicht westerse handelsinitiatieven naar het straatarme Noord-Korea toe. Petrov is meerdere keren in Noord-Korea geweest en ziet dat het land de laatste zes jaar vooruit is gegaan, doordat staatsbedrijven zoals SEK zich meer op internationale handel richtten. ‘Sommige politici vinden dat je geen zaken moet doen met Noord-Korea, omdat het een schurkenstaat is die de mensenrechten schendt, maar ze moeten zich realiseren dat je de bevolking, die hongerlijdt, er juist mee helpt. Noord-Koreanen die in de exportmarkt opereren hebben meer voedsel, kleding en elektriciteit dan de rest van de bevolking.’ […]

Blijft de vraag of deze ontwikkelingen zich zullen voortzetten. Met de eerste tekenen van internationalisering lijkt Noord-Korea eenzelfde soort weg in te slaan als het China van dertig jaar geleden. Maar de toekomst van Noord-Korea is momenteel uiterst onzeker. Door zijn langdurige afwezigheid van het publieke toneel wordt aangenomen dat de gezondheidstoestand van Kim Jong Il slecht is. Officieel is nu bekendgemaakt dat zijn zoon Kim Jong Un hem gaat opvolgen.

Of dat werkelijk gaat gebeuren, blijft echter onzeker. Leonid Petrov ziet ook een rol weggelegd voor het leger. ‘Als het leger de macht grijpt, zal het land economisch achteruitgaan. Militairen zijn geen zakenmensen. Militairen willen de bevolking indoctrineren, opdat ze goede soldaten zijn.’ Petrov is optimistischer over een eventuele opvolging door Kim Jong Un. ‘Zijn zoons zijn geen guerrillastrijders, maar zakenmensen die over de hele wereld hebben gereisd. Het land kan een enorme ontwikkeling doormaken als zij de macht overnemen.’ Een kwestie van afwachten dus. ‘En in de tussentijd’, zegt Petrov, ‘moeten we onze voet tussen de deur zetten, zakendoen met Noord-Korea en hopen op het beste.’

See the full text in Dutch here…

See the English translation here…

Crossing Khasan-Tumangang by train

4 02 2009

khasan-tumangangIn September 2008, two railway experts from Austria and Switzerland traveled by train from Vienna to Pyongyang. It was a 13.000 kilometer-long trip, which took 13 days 8 hours and 30 minutes and involved the crossing of four national borders and two gauge-changing. The highlight of the trip was the crossing of Russian-DPRK border at Khasan-Tumangang. They traveled further along the eastern coast of North Korea from Tumangan via Kimchaek – Hamhung to Pyongyang via Tanchon and Kuum-ni.


“After the middle of the bridge we already had North Korean territory below the wheels. There were people under the bridge, they were working on some kind of field.They beckoned to us and we beckoned to them. We were surprised that they could be there just so close to the border. Finally we reached the end of the bridge, which was guarded by some soldiers. Now we had officially entered North Korea via Tumangan! “The Songun-era began”, we were joking…

…After some kilometers we passed the triangular junction at which the line to Onsong – Namyang – Hoeryong branches off. There were one or two stops untill we went to bed and it was always the same: Total darkness outside, people running around to find their wagon, other people loading stuff into the luggage-car, railway staff blowing their whistles and much “train-horning” before departure…

…Local people, who saw us at stations, were at the 1st moment quite surprised, but then usually didn’t care. When somewhere in the countryside people, who were walking or working on the fields next to the railway, saw us looking out of the passing train, unbelieving amazement was their reaction and often the told other people standing next to them, that there is something sensational to see and pointed to us…”

See the full story with pictures here:

“Although we successfully entered North Korea via Tumangan, we were later told by our travel agency via e-mail that our trip caused serious troubles at KITC (the governmental “Korean International Tourist Company”) and that they have enforced new regulations to avoid any not agreed (with KITC) entry via Tumangan in future. I can therefore – until KITC officially accepts this border point for tourists – not recommend to repeat what we did, as trying to do so might end up with another result…”